Κυριακή, 3 Μαρτίου 2013

Γλυκό παράπονο μου

Γλυκό παράπονο μου
***

Καυτό μετάξι χύνεσαι
τις νύχτες στο  κορμί μου
Στα χέρια μου αφήνεσαι
γεννάς την ηδονή μου

Φιλάς στα χείλη τη ρωγμή
μες το χαμόγελο μου
Μου βάζεις χρώμα  στην ψυχή
γλυκό παράπονο μου

Μ αναστατώνεις με χωράς
Στη χούφτα σου με κλείνεις
Μου ψιθυρίζεις μ αγαπάς
Με έρωτα με ντύνεις

Ξυπνώ από τον ύπνο μου
και ψάχνω τ' άρωμα σου
Δακρύζω λέω σ αγαπώ
και κρύβομαι σιμά σου

Σου κλέβω μέσα απ' τ' όνειρο
το χάδι στα μαλλιά σου
Στο στόμα σου το όμορφο
αγγίζω τα φιλιά σου

Δεν παίρνω πια αναπνοή
ν' ακούω την δικιά σου
Χτύπο δεν βάζω στην καρδιά
χτυπώ απ' την καρδιά σου

Μιλώ τις λέξεις μας ξανά
ψυχή μου ομορφιά μου
Μωρό μου αγάπη μου γλυκιά
μάτια μου όνειρα μου

Κι εσύ μ ακούς  σαν όνειρο
Στον κόσμο της γαλήνης
Χαμόγελο μου όμορφο
Το χέρι σου μου δίνεις

Κι εγώ το παίρνω αγκαλιά
το κρύβω θησαυρό μου
Μ' αυτό σου γράφω  ποιήματα
μ' αυτό τα σ αγαπώ μου

Και ω θε' μου, μου χαμογελάς
Και ανθίζουνε τα ουράνια
Αστέρια νέα εσύ σκορπάς
Πλανήτες και φεγγάρια

Γλυκιά μου ανάσα της καρδιάς
όμορφο ριζικό μου
Μπήκες και μέσα μου μιλάς
στο σύμπαν το δικό μου

Εσύ στον ήλιο λέξεις λες
Κι έρχεται το πρωί μου
Εσύ τ αστέρια διάλεξες
στης νύχτας τη σκηνή μου

Εσύ κρατάς στο δρόμο μου
το φως να βλέπω φως μου
Εσύ τον κάθε νόμο μου
Στις γειτονιές του κόσμου

Εσύ άγγελος εσύ θεά
Εσύ ο άνθρωπος μου
Εσύ ζωής μου ανασαιμιά
Εσύ κι ο θάνατος μου

Πόσα ακόμα θες να πω
Πόσα μπορείς ν αντέξεις
Πόσο στ αλήθεια σ αγαπώ
Καρδιά μου να πιστέψεις

Πόσα και μες τα δάκρυα
Τις έπνιξα τις λέξεις !!!

***
3/3/13
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Απ' τον παράδεισο να κλέβω

 Απ' τον παράδεισο να κλέβω
***
Ήθελα να χα
 δυο σελίδες ουρανό
Κι ένα φεγγάρι
 απ' τ ασήμι του να πάρω
Να γράψω αστέρια
 χίλια τόσα σ αγαπώ
Και σε μιαν άκρη
τα δυο μάτια σου να βάλω

Να μη μου λείπεις
τις νυχτιές όταν θα  βγαίνω
Και ψάχνω κάτι
από σένα να πιαστώ
Να γράψω ακόμα
 κι ένα ήλιο κρεμασμένο 
Ίδιος να είναι
της μορφής σου που αγαπώ

Ήθελα να 'χα
 μες τη χούφτα μου διαμάντια
Κάθε σου δάκρυ
 της ματιάς σου ακριβό 
Να τα φιλώ
να τα κρατώ χίλια  κομμάτια
Στην αγκαλιά μου
εκεί στο στήθος θησαυρό

Να 'χω στα χέρια μου
ζεστά τα δάχτυλα σου
Να διώχνουν άνεμο
χειμώνα μοναξιά μου
Να 'χω στο στόμα μου
τη γεύση απ' τα φιλιά σου
Να 'χω στους ήχους μου
τον χτύπο απ' την καρδιά σου

Ήθελα απόψε
 σαν και χθες να σου μιλάω
Ψιθυριστά
να σου κρατάω συντροφιά
Κάθε σου ανάσα
στην ψυχή να την κρατάω
Κάθε σου σκέψη
 να μου διώχνει συννεφιά

Ήθελα θέ μου
και μου λείπεις σε γυρεύω
Ψάχνω ποιήματα
που έγραψα ξανά
Που 'χω κρατήσει
ουρανούς σου για να ανέβω
Να νοιώσω πάλι
της ψυχής σου τη χροιά

Ήθελα θέλω
και θα θέλω δεν αλλάζει
Όσο η γη
στον ουρανό θα δίνει χάδι
Ο χρόνος πια
αναπνοή μου μη σε νοιάζει
Στιγμές μου ώρες
 ως και της ζωής το βράδυ

Θα είμαι εδώ
 θα σε προσμένω σε λατρεύω
Μέρες μαζί σου
απ' τον παράδεισο να κλέβω!!

Θα είμαι εδώ αναπνοή μου
σ αγαπώ!!

***
2/3/13
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013

Σκορπάς το λογισμό μου

Σκορπάς το λογισμό μου
 ***

Ντύσου ψυχή  μου τη χαρά
Του πόθου ανατριχίλα
Βάλε στο πάθος σου φτερά
Μ ακούς  ξεκίνα  μίλα

Σκέφτηκα πάλι τη φωνή
Να μπαίνει στις πτυχές μου
Να μου γεννά την ηδονή
Στις ίνες τις δικές μου

Αδυνατώ να γράψω πια
Μου κόπηκαν τα χέρια
Καθώς πάλι φαντάστικα
Στο σώμα σου τα χέρια

Καθώς είδα το στήθος σου
Βρεγμένο να μου γνέφει
Πια να χαθώ στο μύθο σου
Κι όλα να γίνουν  μέθη

Ποτάμια βρέχουν την αφή
Ατμίδες γράφουν λέξεις
Στα χείλη μου θέλω να 'ρθει
Του Έρωτα σου η γεύση

Σκέφτομαι μες το πάθος μου
Πόσο πολύ σε θέλω
Κι αν συ το είπες λάθος σου
Εγώ το είπα μέλλον

Βγάλε τα ρούχα της ντροπής
Κι έλα στην αγκαλιά μου
Μίλα τις λέξεις της σιωπής
Και άκου την καρδιά μου

Μαζί αχ θεέ μου εγώ κι εσύ
Οι δυο μας δυο σταγόνες
Να μοιάζει ο έρωτας βροχή
Πιο κάτω απ' τις λαγόνες

Να γίνει σύννεφο ηδονής
Κ ύστερα να 'ρθει μπόρα
Να αφεθώ να αφεθείς
Στου πόθου μας την ώρα

Πνίξε τη δίψα μου εκεί
Βαθιά στ απόκρυφα σου
Σκόρπισε μέσα μου πνοή
Αγάπη στην καρδιά σου

Ξεσήκωσες τη σάρκα μου
Σκορπάς το λογισμό μου
Σου γράφουν οι αισθήσεις μου
Ανάσα μου μωρό μου

Να 'ρθεις να κάνουμε έρωτα
Με σώματα ψυχές μας
Μαζί  μάτια μου αμέρωτα
Να ανθίσουν οι ζωές μας

***
1/3/13
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Να γίνουν ένα οι δύο !!

Να γίνουν ένα οι δύο !!
***

Δακρύζει ο ουρανός
Θαρρείς τη γη ερωτεύτηκε
Κι αφήνει εκεί κάθε του δάκρυ
Έτσι  ένα χάδι σκέφτηκε

Να ξεδιψάσει να γευτεί
Τη γεύση απ' το φιλί του
Καθώς το δάκρυ κύλησε
Απ' το στόμα στην καλή του

Δακρύζει η νύχτα  και η πνοή
Απ' τον αναστεναγμό του
Βοριάς στη γη μπερδεύτηκε
Στον κόρφο τον δικό του

Της στέλνει χάδι το πρωί
Με τ ου ήλιου τις αχτίδες
Κόβει κομμάτια την ψυχή
Μικρές  ψυχοσταλίδες

Σύννεφο άσπρο φωτεινό
να το 'χει σκέπασμα της
κι όταν θα βρέξει απ' τον καιρό
να 'ναι ξεδίψασμα της

Μέσα στα μάτια την κοιτά
Της γνέφει της γελάει
Ανάβει αστέρια στη νυχτιά
Γλυκά πια της μιλάει

Ήθελε να 'φτανε κοντά
Εκεί τα δυο του χέρια
Να της χαϊδέψει ότι πονά
Να της αγγίξει χέρια

Δε φτάνουν όμως ως εκεί
Τα πλέκει προσευχή του
Κάνει στα γόνατα πληγή
Και κλαίει απ' την ψυχή του

Ένα του βλέμμα στο θεό
Και τ' άλλο προς τη γη του
Παρακαλά για τον καημό
Που πνίγει την ψυχή του

Ζητά να φέρουν άνοιξη
Στα χέρια οι αγγέλοι
Ζητά να κάνουν σύντομα
Τη νύχτα μεσημέρι

Να διώξουνε κάθε καιρό
Την παγωνιά το κρύο
Ν' αγγίξει η γη τον ουρανό
Να γίνουν ένα οι δύο

***
26/2/13
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

Σε θέλω Αναπνοή μου

Σε θέλω Αναπνοή μου
***

Μη σκέφτεσαι τι θα μου πεις
Τι θέλω να μου δώσεις
Δε θέλω θε μου όλης της γης
Τ ασήμι κι αν μου λιώσεις

Ασήμι είναι τα χέρια  σου
χρυσό μου είναι η καρδιά σου
Διαμάντια είναι τα μάτια σου
Και μύρο τα φιλιά σου

Τι θα μου πεις ας την καρδιά
Ν αγγίξει την ψυχή σου
Κ'  ύστερα πάρε με αγκαλιά
Ν' ακούω τη φωνή σου

Όχι μην μπεις αν μ αγαπάς
Μην πεις πόσο με θέλεις
Τις ώρες σου αν τις μετράς
Μακριά μου όσο μένεις

Μον' 'σύχασε να σε κοιτώ
Βαθιά μέσα στα μάτια
Ν' ακούω την ανάσα σου
Να γίνομαι κομμάτια

Κι αν θέλει η μοίρα και ο θεός
Και στα μαλλιά μου χάδι
Θα 'ναι δικός μου ο ουρανός
Για ολόκληρο το βράδυ

Πια θα ζητήσω απ τη ζωή
Το πιο ακριβό ψυχή μου 
Στα χείλη σου ένα φιλί
Να γειάνω τη ζωή μου

Μην σκέφτεσαι μην πεις ποτέ
Το αν θα σ' αγαπάω
Εσύ είσαι σήμερα και χθες
Και στ' αύριο που πάω

Εσύ που χτίζεις έρωτα
Που ανθίζεις την αγάπη
Εσύ είσαι που μέρωσα
Τους πόνους μου το δάκρυ

Από τα μάτια σ αγαπώ
Στο σώμα σε λατρεύω
Για την ψυχή σου τι να πω
Χτύπους καρδιάς  σου λέω

Έμπα εσύ έχεις κλειδί
Που σπάει τους κώδικες μου
Που οδηγούνε στην ψυχή
Στις μοίρες τις δικές μου

Έμπα και ρώτα τες να δεις
Πως όλες γίναν σκόνη
Στη δίνη της αγάπης σου
Εσύ είσαι η μοίρα η μόνη

Έγραψες με την πένα σου
Γλυκιά υπογραφή σου
Με ονόμασες τον ένα σου
Κι εγώ πια ζω μαζί σου

Μαζί σου φως μου την αυγή
Μαζί σου καλημέρα
Μαζί σου η μέρα μου η ζωή
η νύχτα πέρα ως πέρα

Γράφει ο θεός παράδεισο
με γη του τις καρδιές μας
να μας μοιράσει από μισό
να ζούμε τις ζωές μας

Κι αφήνει πόρτες ανοιχτές
να μπαίνουν οι ψυχές μας
Να ζουν μαζί σαν δυο μικρές
του έρωτα φωνές μας

Του ονείρου μου εσύ ζωή
γαληνή της ψυχής μου
δεν μένει λέξη πια στη γη
να γράψει την κραυγή μου

Σε θέλω Αναπνοή μου !!!

***
25/2/13
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Μωρό μου

Μωρό μου
***

Δε γράφω πια λευκό χαρτί
Μελάνι μες την πένα
Δε γράφω πια αγάπη μου
Τα λόγια στολισμένα

Παίρνει η καρδιά μου την ψυχή
Και σιγοψιθυρίζει
Τους στίχους μου κάθε στιγμή
Στο δάκρυ μου ποτίζει

Τα χείλη αφήνουν το λυγμό
Στο ποίημα μουσική του
Κι εγώ σου γράφω σ αγαπώ
Στις λέξεις της στροφής του

Βρέχει ο χειμώνας παγωνιά
Κι αγγίζει το κορμί μου
Βρέχει η ψυχή μου στην ματιά
Χαράζει την μορφή μου

Σβήνει ο ήλιος μακριά
Όταν δε σε χορταίνω
Σε ήλιο και σε συννεφιά
Τη θλίψη μου υφαίνω

Κυλά στα μάτια σου φωτιά
Το δάκρυ σου για μένα
Μαχαίρι μπαίνει στην καρδιά
Τα μάτια σου βρεγμένα

Λεπτά είναι χρόνος θα διαβεί
Τις ώρες θα νικήσει
Και θα 'ρθει η ώρα που η ζωή
Μαζί θα μας θωρρήσει

Θα 'ρθει η ώρα μάτια μου
Ψυχή μου ομορφιά μου
Που θ ακουμπήσει ο χτύπος σου
Τον χτύπο της καρδιάς μου

Θα βρουν τα δάχτυλα  ζεστά
Τα χέρια σου να μπούνε
Με λόγια αγάπης τρυφερά
Παράπονα να πούνε

Στα χείλη σου τα χείλη μου
Θε να κρυφτούν για πάντα
Ψυχής μου εσύ στολίδι μου
Χαράς μου εσύ αβάντα

Μη μου δακρύζεις όχι μη
Μη μου στεναχωριέσαι
για το δικό μου στεναγμό
μην κλαις μη μου χαλιέσαι

Κι απόψε ένα σου μιλώ
το 'πα και στο θεό μου
πιο πάνω απ' όλα σ αγαπώ
από κάθε τι δικό μου

Αγάπη μου ..Μωρό μου !!!!
***
24/2/13
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς


(Αφιερωμένο .σε σενα
μωρό μου
και σε οσους
η αγάπη και  ο έρωτας
τους κανει ξανά παιδιά ...!!!)


Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2013

Σε κάθε μας ουσία

Σε κάθε μας ουσία
***
Αν σ αγαπώ ποτέ ξανά
Μην ξαναπείς τη λέξη
Αν πάψω εγώ να σ αγαπώ
Η ζωή μου δεν θ’ αντέξει

Ντύσου βρεγμένα τα μαλλιά
Στη λίμνη απ’ τις αισθήσεις
Και απόψε κλείσε με αγκαλιά
Έρωτα να με χρίσεις

Βάλε σιωπή τη μουσική
Στο πιάνο της καρδιάς σου
και μύρανε μου το κορμί
Άρωμα  αγκαλιάς σου

Μου κόβεις την αναπνοή
Στη σκέψη σου και μόνο
Σκέψου να έρθει  στιγμή
Μαζί σου που θα λιώνω

Κυλάει η σκέψη μου κρασί
Στα χείλη σου φιλιά σου
Ως το λαιμό σου και ποιο κει
Στα στήθη στην καρδιά σου

Ξεσηκωμένη λάγνα  αφή
Πορφύρας το μετάξι
Ρόγες σταφύλι και η στιγμή
Στον πόθο θα με κάψει

Πεσμένος βλέπω ουρανό
Γεύομαι παραδείσου
Νερό στο στόμα μου γλυκό
στου στήθους την πηγή σου

Στεγνώνει ιδρώτα στο λαιμό
Στο στήθος σταματάει
Θαρρείς καρδιά  σου στην καρδιά
Για έρωτα μιλάει

Κι εκεί στα χείλη ο έρωτας
Ανθίζει συνουσία
Ανάβει κύτταρα φωτιές
Σε κάθε μας ουσία

Ανάσα στην ανάσα σου
Καρδιά μου στην καρδιά σου
Η ήβη μου στην ήβη σου
Φιλιά μου στα φιλιά σου

Στιγμή που γεύεται η ζωή
Νέκταρ και αμβροσία
Και χτίζει μες την ηδονή
Του πάθους μας ουσία

Αυτή που τρέχει στην πηγή
Τον πόθο σαν τελειώνει
Αυτή που σώμα και ψυχή
Μες την αγάπη λιώνει

Σώμα μου αρμύρα  άρωμα
Εσύ απ των αγγέλων
Νύχτας μου εσύ ξημέρωμα
Και παρελθόν και μέλλον

Φτάσε τα σύνορα του νου
Φώναξε τ΄’ όνομα μου
Φαντάσου μες τα χέρια μου
Πως είσαι εδώ σιμά μου

Κάνε τα χέρια χέρια μου
Τα χάδια σου δικά μου
Και δώσε γεύση στη ζωή
Χαρά σου απ’ την χαρά μου

Ανάσανε ψιθύρισε 
Τρέξε  το χτυποκάρδι
Ο έρωτας μας γύρισε
Σε μας αυτό το βράδυ
***
23/2/13
*** 
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2013

Μου λείπεις


Μου λείπεις
***

Έβαλα το χέρι στο 
σάκο της ψυχής μου
τράβηξα την πρώτη λέξη
Μου λείπεις !!!!

Δάκρυα θάλασσες
ψυχή μου στάλαξες
φιλί μου αγάπη μου
ζωή μου μ άλλαξες

Κοίτα  το απόψε μου
κράτα το χέρι μου
και χαμογέλα μου
ζωή μου αστέρι μου

Νότες μινόρε μου
Στα χείλη γράψτε μου
τραγούδι  θλίψης μου
την ώρα κλάψτε μου

Γλυκός ο πόνος μου
γλυκιά  η λεπίδα
δεν φέρνει θάνατο
μα έρωτα ελπίδα

Πονάει πολύ
η προσμονή
μα κάπου  έρχεται
γελάει η ζωή

Μοίρα με θύμωσες 
ζωή με γέλασες
τριαντάφυλλο έταξες
λόγχη με κέρασες
Μα είναι αγάπη μου
η δύναμη μου
μα είναι το δάκρυ μου
ζωής πηγή μου

Κι εσύ ψυχή μου
κι εσύ καρδιά μου

Μου λείπει  σώπα μου
Ότι άλλο ρώτα μου!!!

***
22/2/13
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

Με της αγάπης το φιλί να υπογράψω

 Με της αγάπης το φιλί να υπογράψω
***
Ερωτανέμου  γέλασες
 τα μάτια και να
Την πύλη άνοιξες εκεί
της ευτυχίας
Έκανες κόσμους
και τον πόνο μου Κομμάτια
τα χείλη   μου έταξες
 στα χέρια της λαγνείας

Χτύπησε ο ήλιος το πρωί
στον ουρανό του
χίλιες αχτίδες από το χρυσό του

Πιάνω στο χάδι μου
σαν φτάνω στα μαλλιά σου
βλέπω στον κόσμο σου
 σαν μπαίνω στην ματιά σου

Αγάπης όνειρο 
που το ‘χες κρύψει  χρόνια
Μ ένα χαμόγελο
 το χάρισες σε ‘μενα
άνοιξη σκόρπησες
και έλιωσες τα χιόνια
στο μισεμό ανάγκασες
την πίκρα και το ψέμα

Ερωτανθέ μου
ομορφιά μου φυλακή μου
μ αστέρων σκόνη 
μου στολίζεις το κορμί μου
γράφεις τις λέξεις 
απευθείας στην καρδιά μου  
έρωτα δίνεις
Στην ζωή πια τη δικιά μου  

Διψάς τα χείλη μου
να πιούν απ’ το κρασί σου
μεθάς το είναι μου
ποτίζεις την ψυχή σου
Μυρώνεις έρωτα
τις μέρες τις στιγμές μου
κάνεις τα χείλη σου
πια δεσμοφύλακες  μου

Αστεροστάλακτη
η μορφή σου αγαπημένη 
απ’ των αγγέλων χέρι
μ’ αγάπη  σκαλισμένη
Εσύ της άνοιξης  πνοή μου
ομορφομέρες
μου ‘χεις κάνει τη ζωή μου

Δακρυσταλίδα μου
στην άκρη των ματιών μου
διαμάντια χτίζεις και τα κάνω
φυλακτό μου
Τρέχεις στα χείλη μου
κυλάς ως το λαιμό μου
φιλί μου δίνεις 
γεύεσαι απ’ το  δικό μου

Ερωτογέννησες
Τον πόθο μου το πάθος
Με μιας με κέρδισες
Και η μοίρα έγραψε λάθος
μα είναι η αγάπη μας
πιο πάνω απ’ τα γραμμένα
πιο πάνω απ’ όλα των ανθρώπων 
τα στημένα

Έγραψε ο έρωτας 
υπέγραψε η αγάπη
σφράγισε ο χρόνος μας
με πόνο και με δάκρυ
Σκύψε τα χείλη σου κι εγώ
έχω να σου γράψω
Με της αγάπης το φιλί
 να υπογράψω

Όσο η ανάσα μου θα βγαίνει
από τα χείλη
Όσο η καρδιά μου θα χτυπά
Κάθε μου κύτταρο
σε ανατολή σε δείλι

Απ’ τη ζωή μου
πιο πολύ θα σ αγαπά
***
21/2/13
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013

Αισθήσεις


Αισθήσεις
***
  Κλείσε τα μάτια σου και δες
Ξανά τον ουρανό σου
Μες την καρδιά μου απ’ το χθες
Τα χίλια σ αγαπώ σου

Αστέρια ‘γιναν φωτεινά
Πλέξανε αστερισμούς μας
Έρωτα σχήματα πολλά
Τους πόθους τους δικούς μας

Αφέσου στις αισθήσεις σου
Στου πόθου το σεργιάνι
Ν’ ανθίσουν μες τα χέρια σου
Να πιάσουνε λιμάνι

Άκου τους ήχους πως ριγούν
Δες την αφή πώς κλαίει
Τα μάτια πως αδημονούν
Η γεύση σου πως καίει

Οσμίσου μέσα σου βαθιά
Γνωστή μας ευωδία
Εγώ κι εσύ γυμνά κορμιά
Ανθίζει η συνουσία

Μπροστά μου κόσμου ομορφιά
Να τρέμει για ένα χάδι
Μπροστά σου έρωτα φιλιά
Στ’ ανθού σου τ ακρογιάλι

Πιο κάτω από το στήθος σου
Θάλασσας τ ανοιχτά σου
Ξεκίνησα το σ αγαπώ
Να γράψω  ως την καρδιά σου

Διαβάζει η αφή σου γράμματα
Γραμμένα απ’ τα φιλιά μου
και μέχρι  τα χαράματα
σκιρτάς στην αγκαλιά μου

Κόκκινο έρωτα κρασί
μου στάζεις μες το στόμα
στου στήθους σου την κορυφή
αλλάζει ο κόσμος χρώμα

Στο χάδι σου τα χέρια σου
στα πέταλα σου πάνω
την πόρτα ανοίγουν για να μπω
αχ θε μου θα πεθάνω

Αγγίζει ο ήλιος την πηγή
στα χείλη απ’ τη σελήνη
Παίρνει φωτιά  η ηδονή
στης έκρηξης τη δίνη

Ξανά, ξανά  μες τη φωτιά
στάχτη να γίνει ο πόθος
Γρήγορος χτύπος στην καρδιά
κοφτή ανάσα βρόγχος

Πάμε καρδιά  μου σήμερα
στην άκρη τ ουρανού μας
Μακριά του κόσμου εφήμερα
και λογικές του νου μας

Έλα ν’ ανθίσουμε μαζί
του πάθους μας  το δέντρο
να αισθανθούμε το κορμί
μακριά από κάθε μέτρο

Εγώ κι εσύ σαν δυο φτερά
το εμείς να ταξιδέψει
μες των ψυχών μας τη χαρά
τον πόνο να ξοδέψει

Έλα στους δρόμους μας ξανά
Στης θάλασσας λαγνεία 
Του έρωτα μας ο βοριάς
Να φέρει τρικυμιά


Κι όλο το σύμπαν πια
να μην μπορεί να μας χωρέσει
Εγώ κι εσύ σε μια αγκαλιά
χωρίς δεύτερη σκέψη !!!!
 ***
20/2/13
***
Ποίηση Γιάννης Παππάς